Metodę mechanicznego niszczenia występujących chorób i szkodników przez 1. Obrywanie chorych liści i owoców, które następnie głęboko zakopujemy lub lepiej palimy. 2. Zdejmowanie oprzędów, niszczenie larw i złóż jaj. 3. Oskrobywanie pni z odstającej kory, dezynfekowanie ran i zasmarowywanie ich smołą sadowniczą lub wapnem z papką z gliny i HCH w walce z masowo występującą w ostatnich latach zwójką koróweczką (atakującą głównie brzoskwinie i grusze). 4. Ścinanie więdnących wierzchołków pędów drzew owocowych przed przepoczwarzaniem się gąsienic drążeli pędowej — najpóźniej w pierwszej połowie czerwca. 5. Zeskrobywanie jaj szkodników i miseczników rozmieszczonych na gałęziach drzew owocowych. Pamiętajmy jednak, by przy skrobaniu nie używać narzędzi ostrych, nie ranić pni i gałęzi. W razie uszkodzenia roślin, rany wygładzamy nożem, dezynfekujemy denaturatem i smarujemy maścią ogrodniczą. Metodę biologiczną polegającą na zapewnieniu dobrych warunków rozwoju wrogom chorób i szkodników, a przede wszystkim ptakom, żywiącym się owadami. W tym celu zimą nie zapominamy o dokarmianiu ptaków. W pierwszym rzędzie pamiętajmy o sikorkach wieszając proste dla nich przeznaczone karmniki. Gdy zwabiamy ptaki nie przekarmiajmy ich, by mogły szukać pożywienia na gałęziach i pniach drzew. Na przedwiośniu wieszajmy gniazda wylęgowe wysoko 2—3 m od ziemi, o małych otworach (2,7 cm średnicy), by zapewnić sikorkom możność życia w ogródkach.
W Związku Radzieckim w warunkach klimatu bardziej surowego, prowadzi się drzewa owocowe w formach ścielących, by śniegi spadające zabezpieczały rośliny przed zbyt niskimi temperaturami. Na terenie ogródków małych obok kopczykowania roślin, pożądane jest gromadzenie śniegu pod drzewami i krzewami. Ma on nie tylko znaczenie ochronne, ale wpływa na dłuższe utrzymanie się niskiej temperatury podłoża, przez co opóźnia rozwój roślin, a przede wszystkim ich kwitnienie i zmniejsza się przez to niebezpieczeństwo wiosennych przymrozków. Obwiązywanie pni roślin drzewiastych słomą chroni je przed zającami, dzikimi królikami i może być stosowane przez pierwsze lata. do czasu rozrośnięcia się drzew i dostatecznego ich zgrubienia. U starszych drzew jest to zbyt trudne do przeprowadzenia. Stajemy wiec do walki z wrażliwością na mrozy drzew i krzewów owocowych przez: a. Stosowanie nawożenia azotowego jedynie wiosną, w pierwszym okresie rozwoju drzew. b. Nawożenie potasem, fosforem, i wapnem stosowanym od wczesnej wiosny do jesieni. c. Gromadzenie okrywy śnieżnej zabezpieczającej korzenie przed przemarznięciem. d. Obsypywanie korzeni i dolnej części pnia ziemią, stosowane późną jesienią. e. Stosowanie oprysków zimowych mlekiem wapiennym względnie cieczą bordoską, który to oprysk, winien opóźniać rozwój drzewa.
